Metoda e Ovulimit Billings

Metoda e Ovulimit Billings

Shenjat e pjellorisë tek femra

Pjelloria e një femre varet nga procesi i ovulimit dhe zgjat derisa veza qëndron në jetë.
Shenja më e rëndësishme/kryesore e pjellorisë, që shfaqet pikërisht gjatë ditëve të ovulimit, është prania e mukusit, elastik, transparent, fluid, si ujë (i ngjashëm me të bardhën e vezës, albuminës).
Ky lloj mukusi tregon se një femër po ovulon, pra është pjellore.

Mukusi i qafës së mitrës

  • Rregullon pjellorinë, duke lejuar apo mohuar kalimin e spermatozoidëve nga vagina për në mitër.
  • Bllokon spermatozoidët që nuk janë të aftë për pllenim; pra kryen njëfarë seleksionimi të spermatozoidëve më të lëvizshëm/fuqishëm.
  • Në periudhën pjellore lehtëson kalimin e spermatozoidëve dhe i mban ata të gjallë e të lëvizshëm. (Spermatozoidët e ngecur në qafën e mitrës, mund të mbijetojnë nga 3-5 ditë, të ushqyer nga mukusi.)

Metoda Billings

Metoda e Billings-it është një nga metodat natyrore të rregullimit të pjellorisë së femrës dhe më tej të çiftit me ndihëm e partnerit. Metoda e Billings-it bazohet mbi ovulimin, dhe emërtohet edhe me siglën BOM (Billings Ovulation Method). Metoda aplikohet duke monitoruar pjellorinë, me identifikimin e ditëve pjellore dhe ditëve jopjellore gjate çdo cikli menstrual pavarësisht nëse ky i fundit është i rregullt ose jo.

Kjo metodë e kontrollit të natyrshëm të pjellorisë ka një efikasitet apo efektshmëri të ngjashme me atë të përdorimit të pilulës estro-progestinike. Me një IP prej 0,07-0,5.

Metoda e Billings-it bazohet mbi perceptimin e një ndjenje lubrifikimi, njomjeje, lagështie, të vulvës në afërsi të ovulimit – procesit fiziologjik të lëshimit të një veze nga vezotet e femrës.
Pikërisht gjatë ditëve në afërsi të ovulimit femra ka në vaginë një ndjesi lagështie/njomësie që shkaktohet nga përbërja e veçantë që ka mukusi i qafës së mitrës gjatë kytëre ditëve.

Zakonisht mukusi i qafës së mitrës është i dendur, duke luajtur roolin e një tape që ka si funksion kryesor atë të “izolimit” të zgavrës së mitrës nga vagina. Vagina vetë ka një florë bakterore rezidente, që mukusi i qafës së mitrës nuk e lejon të kalojë sipër.

Disa ditë para se të ndodh ovulimi – lëshimi nga vezorja i një qelize vezë – mukusi fillon e hollohet, duke marrë një konsistencë ujore, më të rrjedhshme, më fluid, e duke shkaktuar kësisoj ndjesinë e të lagurit. Dita e fundit në të cilën kihet ndjenja e lagështisë, merr emrin “dita e pikut”, dhe i përket momentit të pjellorisë maksimale të femrës. Deri sa ndjenja e të lagurit vazhdon, piku nuk ka mbërritur akoma. Dita e pikut dallohet a posteriori, një ditë më pas, kur mukusi që zbret nga qafa e mitrës fillon e bëhet më konsistent, pra më pak i rrjedhshëm, fluid, e më pak i njomë.

Ovulimi ndodh zakonisht një ditë pas ditës së pikut. Gjithsesi ovulimi mund të verifikohet në një interval, tre ditë para e dy ditë pas ditës së pikut. Dita e pikut i referohet ditës kur mukusi ka patur rrjedhshmërinë më të madhe.

Pra,  periudha potenciale e pjellorisë shkon nga fillimi i ndjesisë së të lagurit e deri në tre ditë pas ditës së pikut. Në këtë periudhë kohore mund të kërkohet/realizohet shtatëzania.

 Regjistrimi i një cikli

Gruaja është në gjendje që nëpërmjet vëzhgimit të mukusit; vëzhgimit të mënyrës se si ai ndryshon, dhe regjistrimit të tij, të njohë ditë pas dite në cilën fazë të ciklit menstrual gjendet. Informacionet e përftuara kësisoj mbi pjellorinë e vet, femra mund t’i shfrytëzojë për të arritur një shtatëzani (ose për të mos e patur atë) gjatë ciklit menstrual të rregullt ose jo të rregullt, gjatë ushqimit me qumësht gjiri, e gjatë perimenopauzës.

Lexo dhe: * Sistemi riprodhues femëror  * Cikli menstrual

© mbi tekstin, Rinstinkt 2013

———————————————————————————————————–

Reklama

Sistemi riprodhues femëror

Sistemi riprodhues femëror

Sistemi riprodhues femëror përbëhet nga organet seksuale parësore dhe organet seksuale dytësore. Organet seksuale parësore janë dy vezoret. Organet e tjera janë dy oviduktet apo tubat e Falopit që gjenden një në të majtë dhe një në të djathtë të mitrës, dhe lidhin këtët të fundit me vezoret.

Tubat e Falopit përfaqësojnë zgjatime të mitrës. Janë të ndërtuar nga shtresa muskuli të lëmuar dhe epiteli me qerpikë, që lejon lëvizjet peristaltike të nevojshme për avancimin e oocitëve dhe të qelizës (qelizave) spermatike. Tubat e Falopit janë edhe vendet e pllenimit.

Mitra dhe vezoret

Mitra dhe vezoret

Mitra është një organ zgavror me formë dardhe me përmasa rreth 7.5 cm gjatësi dhe 5 cm gjerësi. Mitra përfshin një shtresë muskulore të lëmuar, të jashtme – miometrin – dhe një shtresë mukoze të specializuar, të brendshme – endometrin. Funksioni kryesor i mitrës është që të sigurojë fiksimin dhe rritjen e qelizës vezë zë pllenuar dhe ushqyerjen dhe zhvillimin e embrionit. Përfaqëson edhe një rrugëkalimi të spermatozoidëve që tentojnë të arrijnë vezën që duhet pllenuar. Mirta vazhdon me qefën e mitrës, që më tej vazhdon me vaginën.

Vagina është një tub muskulor, rreth 7.5 cm i gjatë. Vagina është e veshur (së brendshmi) me lëkurë të modifikuar, që është një epitel luspor (luspak) që shfaq ndryshime ciklike. Shtrihet nga qafa e mitërs e deri jashtë trupit. Është organi që pret penisin; shërben edhe si kanal i lindjes.

Organet gjenitale të femrës njihen si vulva; përfshihen klitorin që përputhet me penisin tek mashkulli, dhe pëbëhet kryesisht nga ind ngrehës (tendosës, erektues). Buzët (labia) ndahen në buzët e mëdha dhe buzët e vogla. Vulva përfshin edhe daljen jashtë trupit të uretrës femërore.

Gjendrat e gjoksit i përkasin organeve seksuale femërore dytësore. Janë të ndërtuara nga dukte dhe shakuj të rrethuar nga ind fibroz dhe lyror. Funksioni i tyre është që të prodhojnë qumësht pas lindjes për ushqyerjen e bebes.

Dy vezoret gjenden, pezull, në zgavrën pelvike, me anë ligamentesh. Vezoret përbëhen nga oocitë në faza të ndryshme zhvillimi. Çdo oocit rrethohet nga qeliza të specializuara që prodhojnë hormone. Kjo strukturë njihet si folikuli ovarian dhe përfaqëson strukturën bazë të vezoreve. Funksion kryesor i vezoreve është të prodhojnë oocitë, nga të cilët do të zhvillohen qelizat vezë. Vezoret kanë edhe një funksion endokrin: ato prodhojnë hormone si estrogjeni dhe progesteroni.

[Lexo dhe: Sistemi riprodhues mashkullor]

© Rinstinkt blog

[Të pëlqeu postimi? Nëse po, atëhere mos harro të vendoshësh një “Like” tek faqja e blogut në Facebook.]

——————————————————————————————–

Trikomoniaza

Trikomoniaza

Trichomonas vaginalis është një protozoar me flagjel (kamxhik), patogjen për njeriun, ku shkakton procese flogjistike (pezmatuese, mahisëse, infiamatore) të mukotës së aparatit uro-gjenital.

Transmetimi kryhet me anë të rrugës seksuale. Prania e parazitit vihet në pah me anë të ekzaminimit etiologjik të sekrecioneve vaginale, apo atyre uretrale; ekzaminim në të freskët apo pas ngjyrosjes me metodën e Papanikolaut.

Trichomonas vaginalis

Trichomonas vaginalis

Taksonomia

  • Phylum: Sarcomastigophora
  • Subphylum: Mastigophora
  • Gjinisë Trichomonas i përkasin e specie (lloje):
    • T. tenax (oral)
    • T. hominis (i zorrëve)
    • T. vaginalis (gjenital)
    • Trichomonas tenax dhe Trichomonas hominis janë pak patogjenë për njeriun; ndërsa Trichomonas vaginalis është patogjeni i mirëfilltë për njeriun.

Shpërndarja gjeografike

Trichomonas vaginalis, shkakton një nga infeksionet kryesore me transmetim seksual (SST). Në SHBA infeksioni nga T. vaginalis përfaqëson 56% të Sëmundjeve Seksualisht të Transmetueshme, duke regjistruuar 2-3 milion raste të reja çdo vit, tek femrat seksualisht aktive (rreth 180 milion njerëz në tërë botën).

Trichomonas vaginalis ka një shpërndarje botërore të pavarur nga statusi shoqëror apo ekonomik.

Njeriu është “pritësi” i vetëm natyror i infeksionit.

Subjektet me prevalencë më të madhe: prostitutat, persona që kanë partnerë të ndryshëm seksualë apo të prekur nga sëmundje të tjera veneriane.

Morfologjia dhe struktura

  • Trofozoiti ka një diametër 15-18 µm, monozoik, monobërthamor, 2 palë kamxhikë të përparmë dhe një kamxhik anësor që “del” (duke kaluar) nga një membranë valëzuese.
  • Nuk formon forma cistike – transmetim i drejtpërdrejtë.
  • Tip qelizor “primitiv” – nuk ka mitokondri apo peroksizome.
  • Riprodhim aseksual (ndarje binare).
  • Zotëron hidrogjenozome, organthe karakteristike të disa anaerobëve aerotolerantë (qerpikorët, kërpudhat).
  • Anaerobë aerotolerantë (metabolizëm fermentues).

Morfologjia dhe struktura

Kjo paraqitje diapozitivash lyp JavaScript.

Cikli biologjik

Trichomonas vaginalis qëndron në rrugët gjenitale femërore (vagina, qafa e mitrës) dhe në uretrën e mashkullit (ndonjëherë edhe në prostatë, epididim), ku replikohet me ndarje binare. Ndarja favorizohet nga aciditeti i dobët (pH >5.9; pH fiziologjik është 3.5 – 4.5). paraziti nuk pëson cistëzim, dhe si pasojë nuk mbijeton gjatë në ambientin e jashtëm (trofozoiti është i ndjeshëm ndaj tharjes). Transmetimi i Trichomonas vaginalis-it, prek vetëm njeriun, zakonisht me anë të raporteve seksuale. Transmetimi mund të realizohet edhe oralisht, me antë të lëngut seminal, urinës apo ujit të ndotur të pishinave. Transmetim nënë-i porsalindur gjatë lindjes (2-17% e femrave të lindura nga nëna të infektuara)

Sëmundja

Simptoma kryresore përfaqësohet nga sekrecionet vaginale të verdheme dhe me erë të keqe, edemë e mukozës vaginale (“si luleshtrydhe”), dhembje abdominale. Peridha e inkubacionit është nga 5-28 ditë.

Tek meshkujt infeksioni kalon zakonisht pa simptoma; me raste shfaqen uretriti, epididimiti dhe dhimbje gjatë urinimit dhe ereksionit.

Diagnoza laboratorike

Mostra klinike: sekrecion vaginal apo uretral (tek femra), sekrecion uretran apo prostatik (tek mahskulli).

Terapia dhe kontrolli

Mundësi infektimi “ping-pong”: trajtimi duhet të përfshijë të gjithë partnerët seksualë (edhe pse jo-simptomatikë) të personave të infektuar.

Ilaçe: Metronidazoli dhe Tinidazoli

© mbi tekstin, Rinstinkt