Skeptikët e ngrohjes globale janë më eco-friendly se sa ata që besojnë në ngrohjen globale.

Skeptikët e ngrohjes globale janë më eco-friendly (pro ambientit në sjelljet e veta individuale) se sa ata që besojnë në ngrohjen globale.

Shpesh njerëzit mendojnë se individët që janë skeptik për sa i përket alarmizmave të ngrohjes globale thjeshtë nuk duan t ia dinë për ambientin dhe të ardhmen e tij. Ndërsa ata që e pranojnë si të mirëqenë ngrohjen globale dhe që dëshirojnë edhe më shumë masa qeveritare për ta parandaluar janë njerëz që vërtetë e duan planetin dhe ambientin.

Por e vërteta është jo vetëm më e nuancuar, por ndoshta edhe krejt e ndryshme.

Një studim i kohëve të fundit ka gjetur se individët që janë skeptik të ngrohjes globale janë në të vërtetë ata që angazhohen më shumë në sjellje individuale (në jetët e veta) që janë pro ambientit. Këta individë, skeptikë, besojnë se prioriteti në ndërmarrjen e ndryshimeve i përket individëve, që me sjellejt e veta individuale, të izoluara bëjnë të mundur ndryshimin e mëpastajtë në një shkallë më të gjerë. Si të thuash, nëse çdokush do të pastronte pragun e shtëpisë së vetë, të gjitha rrugët/lagjet e botës do të ishin të pastra.

uyeTWtJ

Shteti: Adhuro, Bindu!

Ndërsa ata që deklarohen si mbështetës të teorisë së ngrohjes globale janë më pak të prirur për të patur sjellje individuale pro-ambientit. Ndoshta këta të fundit duke qenë zakonisht të kampit të majtë politik, kanë një filozofi jete, apo të të parit të gjerave, që i bën të kenë më shumë besim tek ajo që organizmat qeveritarë pretendojnë të bëjnë sesa tek ajo që vetë ata mund dhe duhet të bëjnë. Si të thuash, individi ia jep konsensusin një kolektivi jo mirë të përkufizuar, dhe ky kolektiv jo mirë i përkufizuar (apo ndoshta një kolektiv tjetër; ku i dihet?) bën dhe vepron në emrër të të gjithë individëve. Si të thuash, delegohen përgjegjësitë, por humbasin edhe disa liri. Por, fakti është se këto organizma kolektivë vuajnë fort nga efiçienca, dhe në pjesën më të madhe të rasteve masat e ndërmarra prej tyre janë jo efikase.

 

Studimi: Believing in climate change, but not behaving sustainably: Evidence from a one-year longitudinal study

Kostoja e ambientit

Kostoja e ndotjes – Kostoja e ambientit

Nga të dhënat e fundit të bëra publike nga Eurostati (Environmental taxes account for 6.2% of all revenues from taxes and social contributions in the EU-27), taksat ambientale të paguara nga vendet e Bashkimit Europian, kanë mbërritur në 292 miliard euro, rreth 2,4 % të Produktit të Brendshëm Bruto të komunitetit.

Peshën më të madhe e kanë taksat mbi energjinë, me rreth 75% të totalit, të ndjekura nga ato mbi transportin (21%) dhe nga taksat mbi ndotjen dhe përdorimin e resurseve  (4%).

Ndër vendet europiane që paguajnë më shumë taksa janë, Gjermania, Italia, Britania e Madhe dhe Franca. Taksimi ambiental në raport me PBB-në e vendeve përkatëse luhatat mes 2 dhe 3%. Më i lartë është në Danimarkë, Vendet e Ulëta dhe në Slloveni ku taksat mbi ambientin shkojnë nga 3,6-4% të Produktit të Brendshëm Bruto.

 

Rinstinkt 2013

—————————————————————————————

Kostoja e mosveprimit!

Kostoja e mosveprimit!

Strategjia e strucit do te kushtoje 1.4 miliarde dollare, deri ne fund te shekullit. Kaq do te jetë kostoja e demtimeve e shkaktuara nga ndryshimet e klimes ne rast se nuk merret asnjë mase efikase për reduktimin e gazeve serrë ne atmosfere. E thotë raporti Valuing the Ocean Environment: Economic perspectives, i publikuar keto dite nga SEI (Stockolm Environmental Institute).

Për te arritur ne një përfundim te tille Frank Ackerman dhe Elizabeth A. Stanton, qe janë autoret e raportit, morren  parasysh dy skenare te mundshëm ne te ardhmen, te pershkruar me pare nga Grupi nderqeveritar i eksperteve mbi ndryshimet klimaterike (IPCC).

I pari (“low emission scenario”), parashikon një reduktim (zvogelim) te emetimeve te gazeve serrë, duke rezultuar me rritjen e temperatures mesatere me “vetem” 2.2 oC mbi nivelet para industriale, brenda 2100-es. I dyti (“high emission scenario”), e merr nivelin e emetimeve te qendrueshem me ate aktualin, me një rritje prej 4 oC te temperatures mesatare (deri) ne fund te shekullit.

Kerkuesit kanë (për)llogaritur impaktin ekonomik te ndryshimeve klimaterike mbi peshkimin dhe turizmin, mirembajtjen e territorit (uraganet dhe rritja e nivelit te detit) dhe mbi aftesine(kapacitetin) e oqeaneve për te thithur karbonin atmosferik. Del një mosperputhje prej 1.4 miliarde dollaresh: kostoja e mosveprimit.

Barra me e rende do t’u perkiste shteteve me te varfra, mbi te gjitha ayre afrikane dhe aziatike, ku parashikohet një zvogëlim ne kapjen e peshkut dhe një rritje ne nivelin e detit (psh Vietnam dhe Bangladesh) me pasoja te rënda mbi popullsitë lokale dhe mbi turizmin.

E gjithë kjo, natyrisht, pa llogaritur vleren e specieve dhe te habitateve qe do te perfundonin te humbura.

Shënim: përkthyer që nga Oggi Scienza