Mes animalistëve shqiptarë…

Një udhëtim në botën e animalistëve shqiptarë

Të martën, mësoj se në Tiranë, përpara Bashkisë, është bërë një protestë nga një grup njerëzish, të cilët protestonin për vrasjen e qenve të rrugës nga institucione të lidhura me qeverisjen lokale.

animal cheBashkia e Tiranës duket se ka ndërmarrë një fushatë pastrimi të rrugëve të qytetit nga qentë endacakë dhe të papronarë apo të braktisur nga pronarët. Nisma e Bashkisë së Tiranës është një nismë e nevojshme, por që nga mënyra e procedimit kërkon debat, me të drejtë.
Është e nevojshme si nismë sepse qentë e rrugës janë një problem për qytetarët që jetojnë përditë në Tiranë, e gjetiu. (Se përse janë problem këtë bëni mirë t’ua kërkoni atyre që aktualisht jetojnë në Tiranë.)
Nga ana tjetër kërkon debat sepse siç e tregojnë edhe këta njerëz që protestojnë, mënyra e zgjedhur nuk përshtatet me botëkuptimin e tyre, apo të një pjese specifike të popullsisë.

Duhet thënë se protestuesit kërkonin që kafshët të mos vriteshin, por nga ana e tyre nuk jepnin ndonjë propozim më të mirë, më sustainable, pra të përballueshëm dhe racional, për zgjidhjen e këtij problemi akut dhe pse jo kronik.

Që do të thotë, se, nëse ka kërkesa që ato kafshë endacake të trajtohen si mbretër, këta protestueseë duhet t’i paraqesin qeverisjes lokale apo qëndrore fondet me të cilat të përballohet ky trajtim i kafshve endacake sikur të ishin mbretër.

Personalisht më duket se qeverisja lokale apo ajo qëndrore kur ballafaqohet me të tilla problematika duhet ta zgjidhi çështjen me racionalitet dhe me sa më pak klithma e ulërima.

Nëse ekziston një mënyrë tjetër për të zgjidhur problemin e qenve të rrugës, atëhere këta protestues do të bënin mirë që t’ia propozonin qeverisjes, lokale apo qëndrore. Thjeshtë protesta nuk mjafton, meqë nesër mund të dalë ndokush dhe të pretendojë se ngjyra e qiellit nuk i pëlqen… dhe do të qielli, bie llafi, të ketë një ngjyrë mavi apo manushaqe.

Pra të pretendosh ngritjen e “shtëpive të pushimit” për qentë e rrugës, kjo më duket krejt foshnjarake, dhe ngjason me qëndrimi i kalamajve që u kërkojnë prindërve të vet, gjëra të pamundura pa dashur t’ia dinë se si dhe se çfarë implikimesh kërkon një gjë e tillë. Përse? Sepse ngritja e këtyre qëndrave do të kërkonte fonde, të cilat ma ha mendja se mund të përdoren në mënyra të tjera në shërbim të drejtëpërdrejtë të njerzve. Të ndërtosh këto qendra, do të thotë se do t’u jepet qenve një vend qëndrimi në pritje të një adoptimi. Gjë që është shumë pak propabël, meqë po të sihte kështu nuk do të kishim përfunduar këtu ku jemi… Pra nuk do të kishte patur arsye që njerzit t’i braktisnin kafshët…

Por krahasimi i mësipërm çalon, sepse protestuesit për nga mosha nuk janë foshnje; duket se janë goxha të rritur. Me gjithatë, këta protestues nuk e kuptojnë, apo nuk duan ta kuptojnë se administratorët qëndrorë dhe/apo lokalë duhet të kenë disa përparësi. Njerëzit që kemi vendosur në administratë, apo që janë katapultuar në administratë në një mënyrë apo në një tjetër, mendohet se qeverisin njerëzit, dhe jo kafshët.
Pra administrata lokale apo qëndrore duhet të ketë në thelp të politikave të saja mirëqenien e njerëzve. Që do të thotë, me pak fjalë, se nëse për të patur apo mbërritur në një gjendje më të mirë për njerëzit, kërkohet edhe burgimi apo edhe vrasja e qenve endacakë, atëhere nuk shikoj se përse kjo nuk duhet të bëhet.

Kjo mund të shtrohet ndryshe kështu, mes kafshve dhe njerzve, kë duhet të zgjedhim? Unë zgjedh, njerëzit, pa dyshim!

Tani le të bëjmë udhëtimin mes animalistëve (#nazimalistëve) shqiptarë…
Ja disa pamje të komenteve të lëna në faqen e lëvizjes së tyre në Facebook; pamjet e mëposhtëme janë marrë, dje mbërma datë 25.03.2014 në faqen Facebook të AnimalRescueAlbania. Në momentin e fiksimit komentet e mëposhtëme ishin publike. Ndërkohë këto komente mund edhe të jenë fshirë, nga administratorët apo nga personat përgjegjës.

animalistët 1

Zonja apo zonjusha duket se për të mbrojtur qentë, pavarësisht faktit nëse këta qenër janë problem apo jo për shoqërinë dhe njerëzit që jetojnë në Tiranë, uron me vdekje, siç edhe mund të shihet më sipër, disa njërëz, që ndryshe nga kafshët, për të ngrënë bukën e ditës apo për të mbajtur fëmijët e vet, u duhet të punojnë…

 

animalistët 2

Ndërsa kjo zonjë/zonjushë tjetër, u uron një vdekje të ngjashme. Mund të themi, pa dyshim, se personi në fjalë në një luftë hipotetike për mbijetesë mes njerzve dhe kafshve, do të zgjidhte kafshët. Megjithatë, nëse pohimi apo supozimi i bërë nga unë nuk qëndron, do të jem mjaft i kënaqur që ta modifikoj…

 

animalistët 3

Kjo zonja/zonjusha tjetër, u uron funksionarëve të administratës një kancer… shpresojmë që të mbetemi në nivel urimi. Përndryshe psersoni në fjalë, sipas ligjeve, europiane mund të përndiqet penalisht. Madje, për këtë dhe raste të tjera të ilustruara policia e shtetit nuk do të bënte keq të hetonte.

animalistët 4

Një urim tjetër. Shpresoj shërisht, të mbetemi në nivel urimi, pa kaluar në praktikë…

animalistët 5

Ky është një koment emblematik, që ilustron më së miri atë që analistët dhe filozofët që merren prej kohësh me lëvizjet majtiste për të drejtat e kafshve, e quajnë një formë të re feje, që kërkon apriori të drejta të barabarta mes kafshve dhe njerzve. Për më shumë mund të lexohet një artikull i botuar në këtë blog, disa kohë më parë: “Reflektime etike mbi “të drejtat e kafshëve

 

animalistët 6

Ky është urimi më i bukur që mund të marri një njeri nga një tjetër njeri… që do kafshët.

Meqë këtu në këtë blog, së bashku me miq, kemi kohë që merremi me këto fenomene të irracionalitetit njerëzor, për këto lëvizje të reja pothuaj-fetare e dogmatike… më poshtë po shtojmë një listë modeste me artikuj që kanë të bëjnë thelpësisht me marrëdhënien e njeriut me kafshët.

>Reflektime etike mbi “të drejtat e kafshëve”
>Sterilizimi dhe pseudombrojtësit e kafshëve
>Anestezia në eksperimentimin me/mbi kafshët
>Shfarojse po, eksperimentim jo – irracionaliteti animalist
>Himnizimi i Dhunës
>Antiviviseksionistë si Kreacionistë

Rinstinkt, 2014

——————————————————————————–

 

Reklama

Barbarizmi animalist i datës 20 prill 2013 në Milano, Itali

Barbarizmi i aktivistëve për të drejtat e kafshëve – animalistë (kafshistë) – i datës 20 prill 2013 në Milano, Itali

Të shtunën paradite disa aktivistë për të drejtat e kafshëve në Itali, futen në një nga laboratorët e farmakologjisë të Unversitetit të Milanos dhe bëjnë kërdinë me gjithë çka gjejnë brenda…

Sulmi, i huliganëve duhet thënë, u realizua nga një grup aktivistësh për të drejtat e kafshëve që vetquhet Fermare Green Hill (Ndalo Green Hill-in), duke iu referuar Green Hill-it një qëndër ku rriteshin varietete të ndryshme qensh të paracaktuar për eksperimentimin shkencor biomjekësor.

(Kujtoj se, qëndra Green Hill kishte qenë para disa muajsh në shënjeshtër të të njëjtëve ekstremistë, të cilët hynë dhe rrëmbyen në mënyrë të jashtë ligjshme disa qenë të racës Bigëll.)

Pesë aktivistë hynë në laboratoret e departamentit të farmakologjisë duke liruar minjë të tipave të ndryshëm, duke përzierë kartelat dhe dokumentet përkatese (të protokolleve) dhe duke bërë kështu të pamundur përdorimin e tyre të mëpasshëm.

Shkatërrimi i stabularëve të departamentit të farmakologjisë së uni Milano. Pamja përpara dhe pas kalimit të aktivist-huliganëve animalistë

Shkatërrimi i stabularëve të departamentit të farmakologjisë së uni Milano. Pamja përpara dhe pas kalimit të aktivist-huliganëve animalistë

Në gjithë këtë mesele të ekstremistëve, nuk duhet harruar shkatërrimi i kafazeve dhe dëmi monetar i shkaktuar, ndaj Universitetit të Milanos, më saktë ndaj departamentit të farmakologjisë, indirekt edhe ndaj donatorëve.

Nuk duhet harruar edhe një gjë tjetër e rëndësishme: se u hodh poshtë, në disa orë ekstremizëm huliganësh, puna kërkimore shkencore e shumë viteve.

Në stabularët e departamentit të farmakologjisë gjendeshin rreth 800 kafshë, pjesa më e madhe e të cilëve ishin minjë të modifikuar gjenetikisht, dhe ndonjë lepur.

Disa nga minjtë, ishin të veçantë; të ashtuquajtur “nudo” sepse kanë mungesë qimesh, ruajtës mutacionesh gjenetike, dhe me sistem imunitar të dobësuar. Pra kafshë pa mbrojtje imuntare që vdesin në mënyrë të shpejtë kur ekspozohen ndaj ambienteve të pakontrolluara. Me ambient të pakontrolluar kihet parasysh edhe kutia e kartonit me të cilën huligan-aktivistët transportuan disa nga minjtë jashtë laboratorit…

Kërkuesit nga departamenti thonë se, do të duhen muaj të tërë për të rindërtuar linjat e minjve të modifikuar gjentikisht. Po, po, sepse ishin minjë të modifikuar gjenetikisht, që përdoren si modele për të studiuar sëmundje të ndryshme të sistemit nervor, si autizmi, sëmundja e Parkinsonit, sëmundja e Alzheimerit, skleroza e shumëfishtë, sindroma Prader-Willi etj. Për këto e shumë sëmundje të tjera të sistemit nervor, sikundër edhe për çrregullimet psikiatrike, ka nevojë urgjente për kura.

Akti vandal u dënua nga kërkuesit e departamentit të farmakologjisë të Universitetit të Milanos, dhe më gjerë nga i gjithë komuniteti shkencor italian dhe botëror.[1] [2]

Edhe prefesor Silvio Garattini, drejtori i Institutit Mario Negri, reagoi ashpër:

Agresiviteti i një pjese të lëvizjes animaliste (kafshiste) bën të nevojshme marrjen e një qëndrimi të fortë të institucioneve shkencore që operojnë në fushën biomjeksore. Nuk është e tolerueshme që puna jonë të hidhet poshtë nga persona që veprojnë sikur të mos ekzistonin ligjet, dhe kryejnë vepra penale që rrezikojnë të mbeten të padënuara […] Eksperimentimi me kafshët është akoma i nevojshëm nëse dëshirohet të realizohen progrese në terapinë e sëmundjeve […] Nuk mund të pranojmë që kush shkel të drejtën për kërkim shkencor të lihet në qarkullim të lirë, dhe urojmë që organizatat që merren me mirëqenien e kafshëve të mos jenë bashkëfajtorë dhe të dëgjohet zëri i tyre kundër dhunës. (përkthimi im)

*****

Në disa orë ekstremizmi të huliganëve të vitit 2013, u hodh poshtë, për disa momente, edhe shpresa e shumë njerëzve dhe familjeve me të afërm që vuajnë nga sëmundje të sistemit nervor.

Por shpresa nuk u la të binte përtokë… menjëherë ditën më pas, një grup studentësh dhe kërkuesish të Milanos – rreth 50 – dolën në shesh dhe demonstruan paqësisht, veshur me këmishat e bardha, të esëllt përballë hordhive dhe dizinformimit të grupimeve të shastisura animaliste.


Rinstinkt, prill 2013

——————————————————————————————————–