Janë Shqetësuar – Grid Rroji

Nisma “Vëri kryqin votës, voto nderin” është një nismë që e ka zanafillën tek dështimi i përplotë i parisë së Tiranës për të ndërtuar një shtet komb efektiv, i cili të garantojë lirinë dhe dinjitetin e shqiptarëve si dhe të promovojë një shoqëri demokratike të mbështetur tek vlerat kombëtare. Ndonëse thirrje për bojkotimin e sistemit kanë ardhur edhe më herët, këtë herë thirrja është përqafuar gjerësisht. Mirëpo, reagimi i shtresëzuar i parisë, si me anë të injorimit tërësor në fillim ashtu edhe me reagimet e koordinuara këto ditë tregon se jehona që ka gjetur vota e bardhë i ka shqetësuar realisht ata.

Reagimi ndaj votës së bardhë ka patur disa forma. Siç e thashë më sipër, teknika e parë e përdorur gjerësisht nga paria është injorimi. Duke patur nën kontroll pothuaj të plotë mjetet e informimit paria kishte besimin se thirrja për bojkot duke i bënë kryqin votës do të shfryhej si një tullumbace me vrimë. Teknika e injorimit garanton që çdo nismë që nuk përhapet në publik, në fakt nuk ekziston. Mirëpo, besueshmëria e parisë është në nivelin më të ulët të këtyre njëzet e tre vjetëve tranzicion, dhe injorimi nuk mund të funksiononte aq thjesht. Po ashtu, mjetet e reja të komunikimit si për shembull blogu Rrethi i Ferrit dhe fejsbuku, si dhe prania në treg e disa mediumeve të cilat ruajnë profesionalizmin duke u garantuar zërave ndryshe një hapësirë, e bënë këtë teknikë jo efikase në këtë rast.

Shtresa e dytë e reagimit ishte përsëri e tërthortë me anë të atyre që Lubonja i quajti “analistë llogoresh”. Me anë shkrimesh gjysëm teorike apo me cinizmin karakterizues të mendësisë së burgut argumentat që u hodhën kishin të bënin me “naivitetin” e nismave të tilla si dhe me frikën se kjo nuk i shërbente demokracisë. Një tjetër pjesë e këtij reagimi ishin edhe shpërndarja jo vetëm me anë të kanaleve tradicionale të kontrolluara nga paria por edhe nëpërmjet kanaleve të reja te komunikimit duke u munduar t’ua heqin edhe këtë avantazh propozuesve të votës së bardhë.  Blogje si Respublica e te tjere  u bënë mjete të shtypjes së mesazhit të protestës. Pra ky lloj reagimi i parisë kundër votës së zhvlerësuar me kryq filloi të ndihet edhe në blogosferë por edhe në fejsbuk ku u aktivizuan zhurmuesit e parisë.

Argumenti kyç në këtë fazë ishte se “jo të gjitha palët janë njësoj” dhe se “duhet votuar e keqja më e vogël”. Mirëpo në sferën etike lufta midis të keqes së madhe dhe të keqes së vogël është një luftë për të sjellë të keqen. Mungon në këtë dikotomi jo vetëm e mira por edhe mundësia për të arritur të mirën. Paradoksi që propozojnë ithtarët e parisë është se lufta midis dy të këqijave do të sjellë të mirën në afatin e gjatë. Si e tillë, teza e “të keqes më të vogël” është një artikulim i urrejtjes të propozuesve të saj ndaj popullit shqiptar. Jo më kot, shumë prej tyre shprehen se “me këtë popull që kemi, kaq meritojmë”. Mirëpo, me sa duket shqiptarët kanë më shumë respekt për veten se sa u japin “analistët e parisë”.

Një tjetër pjesë e reagimit vinte nga qarqe sektare, fetare apo krahinore, të cilat shohin tek zgjimi i një reagimi popullor ndaj sistemit mundësinë që të mos ruajnë dot pozicionin aktual. Në historinë kombformuese të shqiptarëve ka ekzistuar përherë ky tundim për t’i kundërvënë interesin fetar apo së fundmi edhe frymën kozmopolite diskursit kombëtar. Pra, bojkoti i votës me anë të zhvlerësimit të saj nuk shihet si një mjet që favorizon interesat e veçanta të grupit, e si i tillë bëhet i dëmshëm për këto kategori.

Mirëpo me sa duket as kjo teknikë nuk ka funksionuar. Në shtypin e përditshëm, madje edhe në gazeta afër parisë janë shtuar analizat të cilat edhe pse jo drejtpërdrejt në sintoni me votën e bardhë, përdorin elementët e analizës që të çojnë në atë përfundim. Dhe kjo ndoshta është ende edhe më shqetësuese për parinë sepse tregon se argumenti është përtypur dhe po rishfaqet në treg si i brendësuar nga një numër intelektualësh të rinj.

Paaftësia për t’a ndalur argumentin e votës së zhvlerësuar dhe parashtrimi i një rruge të qartë për një fillim të ri nga nismëtarët e bojkotit duket se i ka shqetësuar edhe më oligarkët e Tiranës. Vala e tretë e reagimeve është më e sofistikuara si dhe më e egra derimëtani. Duke angazhuar të  gjithë  ushtrinë  e “analistëve” qëndrorë dhe periferikë në shërbim të saj, paria ka filluar përpjekjen për paraqitjen e votës së bardhë si vegël e Berishës, si nismë anarkike apo paradoksalisht edhe si mungesë civilizimi. Kjo përpjekje tashmë ka marrë konturet e një reagimi të koordinuar në të gjitha gazetat dhe blogjet e parisë.

Supozimi kyç që e informon valën e re të sulmeve ndaj votës së bardhë është se po i shërbehet Berishës me apo pa dashje. Kjo përshtypje u përforcohet nga fakti që mungojnë reagimet publike nga mbështetësit e Berishës. Thënë thjesht argumenti i mbështetësve të Ramës është se Berisha e merr shumicën e votave në fshat ku kjo nismë nuk ka gjasë të penetrojë, ndërsa votat e njerëzve të informuar janë potencialisht të majta. Mirëpo ky lloj argumenti është I çalë për shkak se është jo logjik dhe tepër meskin.

Siç shprehej Ledjan Prifti para disa ditësh, të majtët e vërtetë sado të zhgënjyer nga pakti i ngjalave, në fund do mbyllim hundën e do e votojnë Ramën për shkak të urrejtjes që kanë ndaj Berishës. Pra, efekti i votës së bardhë ka ardhur tek ato shtresa të cilat nuk i besojnë gjithsesi asnjërës palë dhe kërkojnë ndryshim. Kjo shtresë njerëzish nuk do kishte votuar as Berishën e as Ramën. Këta mund të mos përbëjnë shumicën e votuesve, por në qoftë se arrijnë të krijojnë një masë kritike mundësojnë krijimin e një force të re, pa lidhje me palët e parisë, me ideologji të ndryshme nga paria dhe me njerëz të panjollosur gjatë tranzicionit. Ky objektiv, i cili me sa duket është më i arritshëm se sa kërkon të na bindë shpura e analistëve të parisë, është më shqetësuesi për parinë.

Një tjetër teknikë e përdorur në valën e tretë të sulmit ndaj votës së bardhë është kufizimi i argumentit si një debat midis dy tre kokrrave të njohura si Shenasi Rama apo Fatos Lubonja. Mirëpo e vërteta është krejt ndryshe. Nisma e votës së bardhë dhe argumentat përqark saj ka gati dy muaj që mbështeten dhe arsyetohen me shkrime të përditshme edhe nga Alida Karakushi, Gjergj Erebara, Valbona Karanxha, Ledjan Prifti,  Murat Aliaj, Mimoza Demiri, Ilir Demalia, Xhaferr Rakipllari, Alban Nelaj, Edlira Gushta, Artian Gjataj, Ergys Mërtiri, Silvana Toska, Fadil Lepaja, Marsela Dauti, Dritan Shano dhe i nënshkruari. Shkrimet janë botuar si në blogjet Rrethi i Ferrit, fshad.com dhe Peshku Pa Ujë, ashtu edhe në shtypin e përditshëm si në gazetat Panorama, MAPO, Sot, dhe Telegraf. Grupi i mësipërm dallohet nga disa karakteristika si të qenit relativisht në moshë të re, ekspertë profesionistë të politikës dhe publicistikës,  të pavarur nga paria, dhe të shqetësuar për fatet e vendit. Ata nuk i mbështesin argumentet e tyre në kërkime në gugëll apo vikipidia por flasin me argumente shkencore të mbështetura në literaturën serioze. Gati gjysma e tyre janë doktorantë shkencash. Ndoshta kjo mund të mos plotësojë standartin e “penës së rëndë” të gjithologëve të internetit, por populli e kupton kur ka të bëjë me dije dhe kur ka të bëjë me hije.

Pra, përpjekja është e qartë. Paria kërkon t’a delegjitimojë njëherë e përgjithmonë teknikën e bojkotit sepse e sheh atë të rrezikshme për mbijetesën e sistemit të krijuar prej saj. Një bojkot i përmasave të mëdha sigurisht do t’a delegjitimonte sistemin dhe do t’a bënte krijimin e një force të re jo më të si mundësi por si domosdoshmëri. Në këtë kontekst, nuk ka rëndësi kush i fiton këto zgjedhje. Gjasat janë që do t’i fitojë opozita, dhe kryeministri i ardhshëm do jetë Rama. Kjo jo për ndonjë meritë të tijën në fushatë por sepse sistemit i duhet legjitimim me anë të rotacionit. Ndaj dhe u bë pakti i ngjalave. Për sa kohë ka rotacion, nuk ka rëndësi se si do jenë marrëdhëniet e Ramës në pushtet me Metën e fuqizuar së tepërmi numerikisht.

Ajo që është e sigurtë, është se Berisha del së paku i palagur në opozitë, numerikisht i fortë, dhe pas purgës së fundit të qëndrestarëve, me një parti të bazuar tërësisht në lidhjet familjare. Pra, ndryshe nga sa thonë “ analistët e pavarur” të Ramës, Berisha del i garantuar nga një fitore e Rametës e jo nga masivizimi i votës së bardhë. Berisha ashtu si edhe Rama dhe Meta, kërkon me çdo kusht të ruajë sistemin, jo vetëm sepse është bashkautor i tij, por edhe sepse ky sistem i garanton atij qetësinë afatgjatë.  Pa Berishën ka pari, pa parinë nuk ka Berishë.

Ndaj, mendoj se edhe kjo valë reagimi nga ana e parisë nuk ka gjasë të delegjitimojë votën e zhvlerësuar me kryq për disa arsye. Së pari, argumenteve të parisë u ka dalë boja keqazi. Askush nuk i beson më premtimeve të tyre sado profesionale qofshin spotet televizive. Po ashtu penat e përdorura për këtë sulm janë ose të diskredituara ose me një audiencë minimale. Së dyti, gjendja ekonomike është në kufi të katastrofës dhe shifrat e fundit të remitancave të dhëna nga Banka e Shqipërisë konfirmojnë trendin negativ. Rotacioni nuk ka shkopin magjik dhe kushdo të vijë në pushtet do të përballet me katastrofën dhe qytetarët e dinë këtë. Së treti, fragmentarizimi shoqëror, i cili sipas Silvana Toskës është i vetmi sukses i politikës gjatë tranzicionit, ka arritur nivele të frikshme. Së katërti, degradimi moral që pasqyrohet në çdo cep të jetës, por më së shumti në mungesën e ndjenjës së shërbimit dhe mbrojtjes së vlerave kombëtare, rrezikon seriozisht të ardhmen e shtetit. Së pesti, mungesa e reagimit të mirëfilltë të shoqërisë civile nuk le vend për reagime qytetare brenda sistemit të cilat do të mundësonin ndryshimin në mënyre endogjene. Përdorimi i blogjeve “ të pavarura” dhe ndohtja e hapësirës së internetit me zhurmues gjithfarësh e tregon më së miri këtë.

Kësisoj, vota me kryq është një mjet tejet i vlefshëm për të hedhur hapin e parë drejt një organizimi të ri shoqëror, ndërtimin e shtetit mbi vlerat kombëtare, vendosjen e kufijve ndaj politikës dhe rimarrjen në dorë të fateve të veta nga shqiptarët. Ky projekt i ndërtimit të shtetit-komb nuk mund të jetë i kushtëzuar nga interesat meskine të palëve që marrin pjesë në këto zgjedhje apo të shërbyesve të tyre mediatikë. Ata e kanë patur shansin e tyre për të ndërtuar shtetin, tanimë shqiptarëve u ka humbur besimi.

As krrakarritjet inatçore dhe në shërbim të protagonizmit vetjak të ndonjërit që pasi e propozoi vetë zhvlerësimin e votës kërkon të hedhë baltë me spondë nuk mund të zenë vend. Ata duhet t’a kuptojnë se vota e bardhë nuk është vetëm votë anti parisë, por edhe votë pro ndryshimit. Shqiptarët duket se po ndërgjegjësohen se duhet një fillim i ri, me ide të reja e me njerëz të rinj.  Vota me kryq është vetëm hapi i parë drejt tij.

[Shkrimi është marrë nga “Rrethi i Ferrit“. Nyje: GRID RROJI: JANË SHQETËSUAR]

Advertisements

Një mendim mbi “Janë Shqetësuar – Grid Rroji

  1. Pingback: Saramago, ngrehina propagandistike dhe vota me kryq – Grid Rroji | instinkt

Lini një koment

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s