Dhimbja nga artriti i kyçeve

Dhimbja e artritit

Disa kompani farmaceutike kanë divizione të tëra që i kushtohen biologjisë strukturore; shumë e përdorin atë si një përqasje përplotësuese, në partneritet me të tjera, më tradicionale,  mjete zbulimi të dogërave. Në shumë raste, struktura e një molekule (shënjestër) përcaktohet pas ekranizimit (screening), ose edhe pasi droga futet në treg.

Rasti i Celebrex-it. Fillimisht i dizenjuar për të trajtuar osteoartritin dhe artritin reumatoid tek të rriturit, Celebrex-i u bë e para drogë e aprovuar që trajtonte (për të trajtuar) një gjëndje të rrallë të quajtur FAP (PAF), ose Polipozë adenomatoze (gjëndërngjashme) familjare, që çontë në zhvillimin e kancerit të kolonit.

Normalisht, dhimbja dhe gungëzimi (fryrja) i artritit, trajtohen me drogëra si aspirina ose Advil-i (ibuprofen), të ashtuquajturat NSAIDs, ose drogërat anti-inflamatore jo-steroidike. Por këto medikamente mund të shkaktojnë dëmtime në organet gastrointestinale, përfshirë ulcerat gjakuese. Në fakt në një studim të kohëve të fundit u gjet se efekte të tilla anësore shkaktojnë më shumë se 100 mijë shtrime spitalore dhe 16,500 vdekje çdo vit. Sipas një studimi tjetër, nëse këto efekte anësore do të përfshiheshin në tabelat ku listohen të dhënat e vdekshmërisë, ato do të renditeshin në vendin e 15-të, pra shkaktari i 15-të më i madh i vdekjeve në Shtetet e Bashkuara.

Artriti reumatoid është një çrregullim i sistemit imunitar (mbrojtës) që prek më shumë se 2 milion Amerikanë, duke shkaktuar dhimbje, mbirje dhe fryrje të kyçeve. Artriti reumatoid mund të gjymtojë (paralizojë) duart, pulset, këmbët, gjunjët, bërrylat, dhe shpatullat. Gjithashtu mund të shkaktojë inflamacion (skuqje) të organeve të brendshme dhe mund të çojë në invaliditet të përhershëm. Osteoartriti ka disa simptoma të ngjashme, por zhvillohet më ngadalë dhe prek vetëm disa kyçe (nyje).

 

Një zbulim me fat (rastëror) i lejoi shkencëtarët të të përftonin vetitë ant-inflamatore të NSAIDs-ave pa patur efektin anësor të shkaktimit të ulcerës.

Duke studiuar drogërat në nivel molekular, kërkuesit mësuan se NSAIDs-at bllokonin aksionin (veprimin) e dy enzimave ngushtësisht të lidhura njëra me tjetrën, të quajtura ciklooksigjenaza. Shkurtimisht këto enzima quhen COX-1 dhe COX-2.

Edhe pse enzimat kanë disa veti dhe funksione të ngjashme, ato kanë, gjithashtu, edhe ndryshime të rëndësishme. COX-2 prodhohet në përgjigje të dëmtimeve ose infeksioneve dhe aktivizon molekula që nxisin (japin shtysën fillestare – shkrepin) inflamacionin dhe përgjigjen imunitare. Duke bllokuar COX-2, NSAIDs-at zvogëlojnë inflamacionin dhe dhimbjen e shkaktuar nga artriti, dhimbjet e kokës dhe ndrydhjet.

Në kontrast, COX-1 proshon molekula, të quajtura prostaglandina, që mbrojnë veshjen (qelizat veshëse) e stomakut nga acidet tretës. Kur NSAIDs-at bllokojnë këtë funksion, fillon e shfaqet ulcera.

Për të krijuar një dhimbje-vrasës efiçient që nuk shkakton ulcera, shkencëtarët kuptuan se duhet të zhvillonin një ilaç që çaktivizonin COX-2 por jo COX-1. Një përbërje e tillë, pra me veti të tilla, u gjet duke përdorur kiminë mjekësore standard dhe u etiketua me emrin Celebrex. Celebrex-i u bë menjëherë droga më  shitur në historinë e  Shteteteve të Bashkuara.

Njëkohësisht, shkencëtarët ishin duke punuar mbi strukturën e enzimave COX. Nëpërmjet biologjisë strukturore, ata mund të shihnin saktësisht se përse Celebrex-i “fikte” (çaktivizonte) COX-2 dhe jo COX-1.

Strukturat tre-përmasore të COX-2 dhe COX-1 jnë pothuajse identike. Por është një aminoacid që ndryshon. Aminoacidi gjendet në sitin aktiv të COX-2 që krijon një xhep lidhës ekstra. Në këtë xhep ekstra lidhet Celebrex-i.

Pamje e “zmadhuar”e siteve aktivë të COX-1 dhe COX-2, që tregon se pse Celebrex-i mund të lidhet me një nga dy enzimat, por jo me tjetrën. E tërë diferenca bëhet nga një aminoacid i vetëm. Në një vend kritik të proteinës (enzimës), COX-2 përmban një aminoacid Valinë, një aminoacid i vogël që krijon një xhep në të cilin droga (në të verdhë) mund të futet dhe të lidhet. Në të njëjtin pozicion COX-1, përmban Izoleucinën, e cila e shtyn drogën (Celebrexin) jashtë, pra nuk e lejon që të lidhet.
(From Nature ©1996 Macmillan Magazines Ltd.)

-

Rinstinkt 2012

——————————————————————————–

Infeksione të sistemit kardiovaskular (5)

Temperatura reumatike akute është një reaksion autoimun në zemer, kyçe, sistemin nervor qendror, lekurë, dhe indet nenlekurore qe ndjekin një faringjit te pa trajtuar, te shkaktuar nga Streptococcus pyogenes.
Komplikacioni kryesor i temperaturës reumatike  akute është semundja reumatike e zemres, e cila shkakton karditin dhe valvulitin.

Infeksione të sistemit kardiovaskular (4) – Endokarditi

Endokarditi  është inflamacioni i siperfaqes së brendshme, ose endotelit te zemres.Siperfaqet me te prekura (nga endokarditi) janë siperfaqet e valvulave te zemres. Endokarditi mund te klasifikohet ne infektiv dhe jo infektiv. Endokarditi jo infektiv është shumë i rrallë dhe mund te pasoje reaksionet autoimune (endokarditi Libman-Sacksose mund te prekë pacientë me adenokarçinomë mucinoze. Endokarditi infektiv mund te ndahet me tej ne, endokardit subakut dhe endokardit akut. Shkaktarët kryesor të endokarditit akut dhe subaku janë bakteret.

Infeksione te sistemit kardiovaskular (3)

Infeksione te sistemit kardiovaskular (3)

Miokarditi perkufizohetsi inflamacioni i miokardit (muskulit te zemres) dhe karakterziohet nga nekroza e miociteve. Miokarditi mund te ndodh si pasoje infektimi (virus), ekspozim ndaj materialesh toksike (zidovudine, hiperndjeshmeri ndaj penicilines), apo sipasoje e ndonje reaksioni imunitar.

Viruset, sikunder janë shkaku kryesor iperikarditit, janë edhe shkuaku kryesor i infeksionit te miokardit.

Infeksione te sistemit kardiovaskular (1) – Sëmundjet reumatike të zemrës

Infeksione te sistemit kardiovaskular – Sëmundjet reumatike të zemrës

(Mbi perikarditin, miokarditin, endokarditin dhe semundjet reumatike te zemres.) 
Perikarditi, miokarditi dhe endokarditi shkaktohen si pasoje e infektimit te hapsires perikardiake, te miociteve te zemres dhe te shtreses endoteliale qe vesh valvulat e zemres, perkatesisht.
File:Heart diagram-en.svg
 
Semundjet reumatike te zemres janë pasoje e një reaksioni autoimun ndaj antigjeneve te prodhuara nga Streptococcus pyogenes.
Antigjenet “cross-reavtive” janë antigjenet e prodhuar nga një mikroorganizem qe nxit mikpritesin qe te prodhoje kundetrupa. Keto antitrupa (kundertrupa) reagojne me antigjenet mikrobiale dhe gjithashtu do te reagojne me indet e vet mikpritesit, duke shkaktuar reaksionin autoimun. Reaksioni autoimun, ne kete rast, quhet temperature reumatike, e cila mund te shkaktoje inflamacionin (skuqjen) e kyçeve, te zemres, te valvulave te zemres, te nervave, lekures dhe indeve nenlekurore. Nderlikimi (komplikacioni) me i rende i temperatures reumatike është zemundja reumatike e zemres, e cila shkakton inflamacionin e zemres dhe mund te demtoje valvulat e saj (zemres).

Rinstinkt

——————————————————————-